PRZYCZYNY INFLACJI:
PRZYCZYNY INFLACJI:
1. monetarna (neoilościowa) teoria inflacji.
Współczesne wersje monetarnej teorii inflacji, nawiązują do tradycyjnych twierdzeń odnośnie ilości pieniądza w obiegu. Stwierdzenia te zostały poraz pierwszy odnotowane w XVIII w.
Na początku XX w FISCHER stworzył tzw. RÓWNANIE WYMIANY TOWAROWEJ.
M – ilość pieniądza w obiegu w ujęciu nominalnym,
Vn – szybkość obiegu pieniądza (ilość transakcji towarowych usługiwanych przez jednostkę pieniężną w danym czasie),
P – poziom cen towarów,
Y – realny dochód narodowy
M • V = P • Y
Fisher założył, iż ilość pieniądza w obiegu decyduje o poziomie cen towarów na rynku. Współczesną wersją jest wersja neoilościowa Frietman.
CECHY TEORII FRIEDMAN:
• odrzuca założenie o stałej szybkości obiegu pieniądza,
• posługuje się ona szybkością popytu na pieniądz, a szybkość popytu na pieniądz jest odwrotnością szybkości obiegu pieniądza,
• zdaniem monetarystów popyt na pieniądz zależy od poziomu dochodów, stopy procentowej, przewidywanego poziomu inflacji,
• podaż pieniądza ma charakter EGZOGENICZNY, czyli Bank Centralny w całości kontroluje emisje pieniądza,
• w długim okresie zmiany podaży pieniądza powodują jedynie zmiany poziomu cen, w okresie krótkim powoduje zarówno zmiany cen, jak i realnego dochodu narodowego.
Tempo wzrostu cen zdeterminowane jest tempem wzrostu podaży pieniądza, a ponieważ podaż pieniądza znajduje się pod kontrolą Banku Centralnego przyczyn inflacji upatruje się w błędnej polityce samego banku.
2. POPYTOWA TEORIA INFLACJI.
PTI – związana z Keynes’em. Przyczyn inflacji w tym nurcie upatruje się w ustaleniu tzw. agregowanego popytu na poziomie przewyższającym możliwość jego zaspokojenia. I w związku z tym powstaje tzw. luka inflacyjna.
3. KOSZTOWA TEORIA INFLACJI.
KTI – przyczyną jest wzrost cen towarów, który jest niezależny od popytu. Wzrost cen czynników produkcji powoduje wzrost kosztów po stronie producentów, a w związku z tym podwyżkę cen towarów, gdyż producenci przerzucają część lub całość podwyżki na konsumentów.